โรงเรียนบ้านกล้วย

หมู่ 2 บ้านกล้วย ต.ป่าหวาย อ.สวนผึ้ง จ.ราชบุรี 70180

Mon - Fri: 9:00 - 17:30

032 228666

อวกาศ ยานวอยเอเจอร์พบกำแพงไฟ50,000องศา

อวกาศ

อวกาศ ยานวอยเอเจอร์ มนุษย์เป็นดาวดวงใหม่บนโลกใน 3.8 พันล้านปีของสิ่งมีชีวิตบนโลก เราไม่สามารถสร้างแรงกระเพื่อมได้ ไม่มีทางที่ประวัติศาสตร์วิวัฒนาการของมนุษยชาติจะสั้นเกินไป อย่างมากที่สุดคือสามถึงห้าล้านปีถ้าเรา นับโฮโมเซเปียนส์มากที่สุด 200,000 ปี แต่มนุษย์ได้พัฒนาอารยธรรมแห่งภูมิปัญญา ซึ่งไม่มีสายพันธุ์ใดเทียบได้

กาลิเลโอชี้กล้องโทรทรรศน์ไปที่ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวเมื่อกว่า 400 ปีที่แล้ว นับเป็นครั้งแรกที่มนุษย์ได้สังเกตวัตถุท้องฟ้าหลายดวงในระบบสุริยะโดยละเอียด กาลิเลโอค้นพบจุดสว่างเล็กๆ สี่จุดรอบดาวพฤหัสบดี ซึ่งปัจจุบันคือไอโอยูโรปายูโรปาและคัลลิสโต เราต้องรู้ว่าในยุคนั้นมีคนจำนวนไม่น้อยที่กล้านำทฤษฎีเฮลิโอเซนตริกของโคเปอร์นิคัสมาวางไว้บนโต๊ะ และดาวเทียมของดาวพฤหัสบดีที่กาลิเลโอค้นพบก็พิสูจน์มุมมองทฤษฎีเฮลิโอเซนตริก โดยทางอ้อมเช่นกัน

เราไม่ได้ถูกกักขังอยู่บนพื้นโลกอีกต่อไป เราเริ่มให้ความสำคัญกับ”อวกาศ”การสำรวจอวกาศของมนุษย์มานานกว่าครึ่งศตวรรษ ประสบความสำเร็จในการลงจอดบนดวงจันทร์ในช่วงปลายทศวรรษ 1960 และต้นปี 1970 นักบินอวกาศทั้งหมด 12 คนกำลังลงจอด บนพื้นผิวของดวงจันทร์ และเพียงห้าปีหลังจากการลงจอดบนดวงจันทร์ครั้งสุดท้าย อพอลโล 17 ในปี 1972 พี่สาวของยานวอยเอเจอร์ก็ออกสู่อวกาศ พวกเขาเริ่มสำรวจดาวเคราะห์ที่อยู่ห่างไกลสี่ดวงทีละดวง และในที่สุดพวกเขาก็จะบินออกจากระบบสุริยะ

เวลามาถึงปี 1977 ปีนี้เป็นปีพิเศษนักวิทยาศาสตร์รู้ล่วงหน้า เนื่องจากดาวเคราะห์ที่อยู่ห่างไกลทั้งสี่ดวง จะเชื่อมต่อกันเป็นเส้นตรงโดยประมาณในปีนี้ NASA จึงเปิดตัวยานสำรวจน้องสาวของยานวอยเอเจอร์ในปีนี้มีสองเครื่องมือทั้งหมด ใช้มันเพื่อสำรวจ ดาวพฤหัสบดีดาวเสาร์ดาวยูเรนัส และดาวเนปจูนในคราวเดียว

ยานวอยเอเจอร์ 2 ในปัจจุบันยานสำรวจดวงดาวทั้งห้าของมนุษยชาติเปิดตัวโดย NASA ได้แก่ Pioneer 10 Voyager 1 2 และ New Horizons เครื่องที่มีชื่อเสียงที่สุดคือยานวอยเอเจอร์ 1 แต่ตัวเอกในปัจจุบันไม่ใช่ แต่เป็นยานวอยเอเจอร์ 2 ซึ่งเปิดตัวเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2520 ก่อนยานวอยเอเจอร์ 1 และเริ่มการเดินทางสำรวจอวกาศ

ในช่วงเวลาของการเปิดตัว Voyager 2ยานวอยเอเจอร์2 เสร็จสิ้นการสำรวจดาวพฤหัสบดีดาวเสาร์ดาวยูเรนัสดาวเนปจูน และดาวบริวารของพวกเขาจากนั้นก็ตรงไปยังนอกระบบสุริยะ ความประทับใจแบบเดิมของโครงสร้างของระบบสุริยะคือประกอบด้วยดาวเคราะห์แปดดวง

อันที่จริงยังมีแถบไคเปอร์และโครงสร้างเมฆออร์ตอยู่ด้านนอกมุมมองกระแสหลักในปัจจุบัน คือเมฆออร์ตเป็นขอบเขตของระบบสุริยะ และช่วงของแรงโน้มถ่วงของดวงอาทิตย์ เมฆออร์ตมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2-3 ปีแสง ซึ่งเป็นขนาดของระบบสุริยะ ยานสำรวจที่บินไกลที่สุดในปัจจุบัน คือยานวอยเอเจอร์ 1 ซึ่งอยู่ห่างจากพื้นโลก 22.5 พันล้านกิโลเมตรในรอบ 44 ปี และยานวอยเอเจอร์ 2 อยู่ใกล้กว่าเล็กน้อย

ยานวอยเอเจอร์ 2 ข้ามกำแพงไฟ ในปี 2018 ยานวอยเอเจอร์ 2 ขึ้นสู่จุดสูงสุดของลมสุริยะ ซึ่งจุดเชื่อมต่อของลมสุริยะ และอวกาศระหว่างดวงดาวอยู่ห่างจากพื้นโลก 17.8 พันล้านกิโลเมตร ที่นั่นยานวอยเอเจอร์ 2 ประสบกับกำแพงไฟ สาเหตุที่เรียกว่ากำแพงไฟ เป็นเพราะอุณหภูมิสูงเกินไป ตามข้อมูลอุณหภูมิในบริเวณนี้ที่ลมสุริยะ ทำปฏิกิริยากับสสารระหว่างดวงดาวสามารถสูงถึง 30,000- 50000 องศาเซลเซียส

อุณหภูมินี้สูงเกินจริงเป็นเหมือน กำแพงไฟ ที่ปกป้องระบบสุริยะชั้นใน และในขณะเดียวกันก็เปรียบเสมือนกรงของระบบสุริยะ แต่ผลก็คือเราทุกคนรู้ดีว่ายานวอยเอเจอร์ 2 ข้าม กำแพงไฟ นี้ได้อย่างง่ายดาย ในความเป็นจริง แม้ว่าอุณหภูมิจะสูง แต่ความหนาแน่นของอนุภาคก็ต่ำมาก และความร้อนก็ไม่สูง ดังนั้นเราต้องเข้าใจหลักการตรงนี้ว่าอุณหภูมิไม่เท่ากับความร้อน

เหตุผลนั้นง่ายมาก คำจำกัดความทางวิทยาศาสตร์ของอุณหภูมิ คือความเข้มของการเคลื่อนที่ด้วยความร้อนของอนุภาคขนาดเล็ก จากนั้นการเคลื่อนที่อย่างรุนแรงของอนุภาค จะเหมือนกับการเคลื่อนที่ที่รุนแรงของอนุภาค 1,000 อนุภาค แต่ความร้อนจะต้องแตกต่างกัน เช่นเดียวกับห้องซาวน่าอุณหภูมิของอากาศภายในอาคารอาจสูงกว่า 60 องศาเซลเซียส แต่ถ้าคุณเปลี่ยนเป็นน้ำ 60 องศาเซลเซียสจะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ระบบสุริยะเป็นกรงขังมนุษย์หรือไม่กำแพงไฟ เป็นสิ่งที่ผ่านพ้นไม่ได้ สำหรับการเดินทางสำรวจอวกาศของมนุษยชาติ แต่เมื่อเทียบกับขนาดของระบบสุริยะแล้วระดับวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีของมนุษย์ในปัจจุบันจะดักจับเราในระบบสุริยะ อายุขัยของมนุษย์สั้นมาก และน้อยกว่าหนึ่งร้อยปีวัตถุที่มนุษย์ สร้างขึ้นในปัจจุบันที่อยู่ห่างจากพื้นโลกมากที่สุด คือยานวอยเอเจอร์1 ซึ่งอยู่ห่างจากพื้นโลก 22.5 พันล้านกิโลเมตรในรอบ 44 ปีตามความเร็วในการบินเฉลี่ยในปัจจุบัน

จะใช้เวลาอย่างน้อย 17,647 ปีในการบินออกจากระบบสุริยะ ลองนึกภาพว่าถ้าเราบินออกนอกระบบสุริยะด้วยความเร็วเท่านี้ อายุขัยหนึ่งร้อยปีนั้นไม่มีทางเป็นไปได้เลย ในปัจจุบันวิธีเดียวคือการอัพเกรด และสร้างสรรค์ระบบไฟฟ้าสิ่งที่มีแนวโน้ม และใกล้เคียงกับความเป็นจริงมากขึ้นคือเทคโนโลยีนิวเคลียร์ฟิวชันที่ควบคุมได้ ปัจจุบันหลายประเทศกำลังดำเนินการวิจัยทางเทคนิคที่เกี่ยวข้อง

เป็นไปได้ว่าความฝันของมนุษย์ คือทะเลแห่งดวงดาว และไม่มีใครรู้ว่ามันจะบินออกจากระบบสุริยะเมื่อใด บางทีโลกอาจไม่ได้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของอารยธรรมมนุษย์เท่านั้น แต่ยังเป็นจุดสิ้นสุดของอารยธรรมมนุษย์ด้วย อย่างไรก็ตามการสูญพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตไม่เคยเกิดขึ้นครั้งใหญ่ บนโลกด้วยประวัติชีวิตที่ยาวนานถึง 3.8 พันล้านปีการสูญพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตเป็นเรื่องธรรมดาเกินไป

 

บทความอื่นที่น่าสนใจ วิธีลดน้ำหนัก ด้วยโยคะและข้อสงสัยในการฝึกโยคะ